1verb (فعل)informalpast (گذشته): whackedpast participle (مفعولی): whacked-ing (حال): whacking3rd (سوم): whacks
فعل — زدن
زدنضربه زدن
زدن با قدرت یا ضربه شدید.
(third person singular present of 'whack') To hit forcibly or sharply.
«او توپ را با چوب ضربه میزند.»
“He whacks the ball with the bat.”
«او در تمرین به کیسه بوکس ضربه میزند.»
“She whacks the punching bag during training.”
تفاوت با واژههای مشابه
hit— زدن
رایج. اغلب با whack قابل تعویض است اما whack معمولاً تأکید بر ضربه سنگین دارد.
Common. Often interchangeable with 'whack' for striking, but 'whack' suggests a heavy or forceful hit.
2noun (اسم)informalplural (جمع): whacks
اسم — ضربه
ضربهکوبیدن
ضربهای شدید یا قوی.
A heavy or forceful hit or blow.
«او به توپ یک ضربه محکم زد.»
“He gave the ball a good whack.”
«گلدان ضربهای خورد و شکست.»
“The vase took a whack and broke.”