verb (فعل)commonpast (گذشته): whistledpast participle (مفعولی): whistled-ing (حال): whistling3rd (سوم): whistles
فعل — سوت زد
سوت زدصدای سوت داد
گذشته کلمه whistle؛ تولید صدای با ارتفاع زیاد با دمیدن هوا از لبها یا دندانها
past tense of whistle; to make a high-pitched sound by forcing breath through lips or teeth
«او یک آهنگ محبوب را سوت زد.»
“He whistled a favorite tune.”
«او بلند سوت زد تا جلب توجه کند.»
“She whistled loudly to get attention.”