noun (اسم)archaic
اسم — حضور
حضورمصاحبه
(قدیمی) حالت بودن با کسی یا حضور؛ شرکت.
(archaic) The state of being with or presence; attendance.
«حضور او در مراسم قدردانی شد.»
“His withness at the ceremony was appreciated.”
«حضور دوستان به او قوت داد.»
“The withness of friends gave him strength.”