worthier
wor·thi·er/ˈwɜːrðiər/
worththe value of something-ycharacterized by / full of-ercomparative suffix
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): worthiersuperlative (عالی): worthiest
صفت — شایستهتر
شایستهترلایقترباارزشتر
شایستهتر احترام، ارج یا توجه؛ دارای شایستگی بیشتر.
More deserving of respect, esteem, or attention; having more merit.
«قربانی او شایستهتر ستایش بود تا قربانی من.»
“His sacrifice was worthier of praise than mine.”
«او مسیر باارزشتر را، علیرغم مشکلات، انتخاب کرد.»
“She chose the worthier path, despite the difficulties.”
تفاوت با واژههای مشابه
nobler— والاتر
رسمی/ادبی. به داشتن ویژگیهای شخصی عالی یا اصول اخلاقی بالا اشاره دارد. در اشاره به برتری اخلاقی یا شخصیت والا قابل جایگزینی است. 'A nobler cause' درست است، 'a worthier cause' نیز درست است.
Formal/Literary. Refers to having fine personal qualities or high moral principles. Interchangeable when referring to moral superiority or high character. 'A nobler cause' works, 'a worthier cause' also works.