ambience
اسم — جو
فضا و حال و هوای یک مکان یا محیط که بیشتر مربوط به جو و احساسات آن است.
The character and atmosphere of a place or environment, especially in terms of mood and feelings.
«رستوران جو گرم و خوشایندی دارد.»
“The restaurant has a warm and welcoming ambience.”
«موسیقی آرام جو راحتی در اتاق ایجاد کرد.»
“Soft music created a relaxing ambience in the room.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولاً برای توصیف حس و حال مکان به جای ambience به کار میرود، مثل «رستوران جو دنجی دارد.»
Common. Often interchangeable in contexts describing mood or setting, e.g. 'The restaurant has a cozy atmosphere.' Works well for describing feelings in a place.
رایج. وقتی بیشتر حالت احساسی مدنظر است قابل جایگزینی است، مثل «حالت فضا پرتنش بود.» اما برای جنبههای فیزیکی مکان مناسب نیست.
Common. Can replace ambience when focusing on emotional tone, e.g. 'The mood was tense.' Not suitable for physical aspects of a place.
رایج. بیشتر به اطراف فیزیکی اشاره دارد و هنگام توصیف حس مکان کمی قابل جابجایی است، مثل «محیط دلپذیر» اما کمتر به حالت احساسی توجه دارد.
Common. Refers more broadly to physical surroundings, can be used somewhat interchangeably when discussing place feel, e.g. 'pleasant environment.' Less focused on emotional tone.