صفت — بیریا
بدون فریب یا ریا؛ طبیعی و معصوم.
Without guile or deception; natural and innocent.
«زیبایی بیریای او همه را در اتاق مجذوب خود کرد.»
“Her artless beauty captivated everyone in the room.”
«او با صداقتی بیریا صحبت کرد که طراوتبخش بود.»
“He spoke with an artless sincerity that was refreshing.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. به معنای عدم تجربه یا قضاوت است که اغلب منجر به فریب خوردن آسان میشود. 'Naive' گاهی اوقات میتواند بار معنایی منفی از حماقت داشته باشد، در حالی که 'artless' معمولاً مثبت یا خنثی است و بر معصومیت تأکید میکند. مثال: 'او در مورد دنیا سادهلوح بود.' (اشاره به اینکه به راحتی فریب میخورد)؛ 'جذابیت بیریا او دل همه را برد.' (اشاره به معصومیت طبیعی).
Common. Implies a lack of experience or judgment, often leading to being easily deceived. 'Naive' can sometimes carry a negative connotation of foolishness, while 'artless' is usually positive or neutral, emphasizing innocence. Example: 'She was naive about the world.' (suggests she could be easily fooled); 'Her artless charm won everyone over.' (suggests natural innocence).
بسیار متداول. بری از گناه اخلاقی یا تقصیر. در حالی که 'artless' به عدم زیرکی اشاره دارد، 'innocent' بر عدم انجام کار بد تمرکز میکند. آنها اغلب در توصیف طبیعت پاک یک کودک قابل جایگزینی هستند. مثال: 'کودک لبخندی معصومانه داشت.' یا 'کودک لبخندی بیریا داشت.' هر دو کار میکنند، اما 'innocent' گستردهتر است.
Very common. Free from moral wrong or guilt. While 'artless' suggests a lack of cunning, 'innocent' focuses on a lack of wrongdoing. They are often interchangeable when describing a child's pure nature. Example: 'The child had an innocent smile.' or 'The child had an artless smile.' Both work, but 'innocent' is broader.