attribute
فعل — نسبت دادن
محصول یا نتیجه چیزی یا کسی دانستن
To regard something as caused by a particular person or thing
«او موفقیت خود را به تلاش سخت نسبت داد.»
“She attributed her success to hard work.”
«خطا به نقص فنی نسبت داده شد.»
“The error was attributed to a technical glitch.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در متنهای رسمی برای نسبت دادن علت به کار میرود و در مکالمه معمولی کمتر استفاده میشود.
Formal. Interchangeable with 'attribute' in formal contexts meaning to assign a cause or source; less common in everyday speech.
رسمی/فنی. معمولا در حقوق یا انتقاد برای نسبت دادن مسئولیت یا تقصیر به کار میرود؛ در انگلیسی عمومی رایج نیست.
Formal/technical. Used often in law or criticism for assigning responsibility or blame; not common in general English.
اسم — ویژگی
ویژگی یا خصوصیتی که به یک شخص یا چیز نسبت داده میشود
A characteristic or quality regarded as belonging to a person or thing
«صبوری ویژگی مهم یک معلم خوب است.»
“Patience is an important attribute of a good teacher.”
«نرمافزار ویژگیهای مفید زیادی دارد.»
“The software has many useful attributes.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج و روزمره. در زمینه ویژگیها قابل جایگزینی با attribute است ولی در علوم و فنی بیشتر property کاربرد دارد.
Common/everyday. Interchangeable with 'attribute' in general contexts of qualities; 'property' often used in science and technical fields.
رایج. معمولا به ویژگیهای شخصی یا زیستی اشاره دارد و گاهی جایگزین attribute میشود اما غالبا خاص موجودات زنده است.
Common. Usually refers to personal or biological qualities; sometimes interchangeable but often specific to living things.