blabbering
فعل — وراجی کردن
بیهوده، بیش از حد یا بیاحتیاط حرف زدن.
Talking foolishly, excessively, or indiscreetly.
«وراجی نکن و برو سر اصل مطلب.»
“Stop blabbering and get to the point.”
«او داشت در مورد رویایش وراجی میکرد.»
“He was blabbering on about his dream.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به حرف زدن نامفهوم یا نامشخص اشاره دارد، اغلب شبیه نوزادان، یا گاهی حرفهای بیمعنی. مثال: 'پیرمرد داشت با خودش حرفهای نامفهوم میزد' درست است، 'او داشت رازهای مهم را بیمعنی میگفت' چندان درست نیست.
Everyday. Refers to speaking incoherently or indistinctly, often like a baby, or sometimes nonsensical talk. 'The old man was babbling to himself' works, 'She was babbling important secrets' doesn't really fit.
روزمره. به حرف زدن سبک، غیررسمی و اغلب مداوم، معمولاً در مورد مسائل بیاهمیت اشاره دارد. کمتر از 'blabbering' منفی است.
Everyday. Implies light, informal, and often continuous talk, usually about trivial matters. Less negative than 'blabbering'. 'The students were chattering during the break' works, 'He was chattering secrets' doesn't make sense.
اسم — وراجی
گفتگوی بیمعنی، بیش از حد یا بیاحتیاط.
Foolish, excessive, or indiscreet talk.
«وراجی مداوم او همه را اذیت میکند.»
“His constant blabbering annoys everyone.”
«من نمیتوانم وراجی او را در مورد هیچ چیز تحمل کنم.»
“I can't stand her blabbering about nothing.”