اسم — خالی بودن
حالت یا کیفیت تهی بودن، خالی از محتوا، یا بیحالت بودن.
The state or quality of being empty, devoid of content, or expressionless.
«او به سفیدی دیوار خیره شد.»
“He stared at the blankness of the wall.”
«احساسی از تهی بودن بر ذهن او مستولی شد.»
“A feeling of blankness settled over her mind.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به معنای فقدان محتوا یا خلاء است، کاملاً قابل جایگزینی است. هم 'The emptiness of space' و هم 'The blankness of his stare' صحیح هستند.
Common. Completely interchangeable when referring to a lack of content or void. 'The emptiness of space' or 'The blankness of his stare' both work.
رسمی/ادبی. اغلب میتواند جایگزین 'blankness' شود اما حس قویتری از فقدان عمیق یا نیستی را میرساند، به خصوص در بافتهای فلسفی یا انتزاعی. 'خلاء در قلب او' در مقابل 'خالی بودن صفحه'.
Formal/literary. Can often replace 'blankness' but carries a stronger sense of profound absence or nothingness, especially in philosophical or abstract contexts. 'A void in his heart' vs. 'The blankness of the page'.