صفت — بلندگو صدای بلند دارد
ایجاد صدای بسیار بلند، زننده و گوشخراش.
Producing a very loud, harsh, and piercing sound.
«آژیر بلند همه را بیدار کرد.»
“The blaring alarm woke everyone up.”
«او گوشهایش را از صدای بلند موسیقی گرفت.»
“She covered her ears from the blaring music.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. فقط زمانی که روی بلندی صدا تأکید باشد قابل جایگزینی است، ولی blaring صدایی زنندهتر دارد؛ مثلاً «آژیر blaring» در مقابل «آژیر loud». وقتی شدت صدا مهم است استفاده میشود.
Common. Interchangeable with 'blaring' only in contexts emphasizing sound volume, but 'blaring' suggests harsher, more piercing sound; e.g. 'blaring siren' vs 'loud siren'. Used when emphasizing intensity of noise.
رسمی/غیردرسی. به معنی صدای تیز و نفوذکننده که با blaring مشابه است ولی میتواند صداهای زیرتر را هم توصیف کند. برای تأکید بر تیزی صدا کاربرد دارد.
Formal/informal. Means a sharp, penetrating sound similar to 'blaring' but can describe higher-pitched sounds too. Used when emphasizing sharpness, not just volume.