blast
اسم — انفجار باد
بادی شدید یا هجوم ناگهانی هوا با فشار زیاد
A strong gust or sudden forceful blow of air
«باد سردی از پنجره وزید.»
“A cold blast blew through the window.”
«او جریان هوایی از پنکه احساس کرد.»
“She felt a blast of air from the fan.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. هنگام اشاره به وزش ناگهانی باد قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable when referring to sudden wind bursts — 'a gust of wind' similar to 'a blast of wind'.
اسم — انفجار
انفجار قدرتمند یا صدای بلند
A powerful explosion or loud noise
«انفجار ساختمان را خراب کرد.»
“The blast destroyed the building.”
«صدای مهیب آتشبازی را شنیدیم.»
“We heard a blast from the fireworks.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. معانی مشابه، انفجار بر تخریب تأکید دارد.
Common. Similar meaning; explosion emphasizes destruction, blast focuses on sudden loud noise or force.
فعل — انفجار کردن
انفجار یا شلیک با نیروی زیاد
To explode or fire forcefully
«برای ساخت پارک، ساختمان قدیمی را منفجر کردند.»
“They blasted the old building to make way for a park.”
«در طول مراسم توپ شلیک کرد.»
“The cannon blasted during the ceremony.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. هنگام اشاره به ترکیدن با نیروی زیاد قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable when referring to bursting with great force — 'The bomb exploded' similar to 'The bomb blasted'.