blink
/blɪŋk/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): blinkedpast participle (مفعولی): blinked-ing (حال): blinking3rd (سوم): blinks
فعل — پلک زدن
پلک زدن
سریع بستن و باز کردن چشمها.
To quickly close and open the eyes.
«او پلک زد تا چشمانش را پاک کند.»
“She blinked to clear her eyes.”
«فراموش نکن به طور منظم پلک بزنی.»
“Don't forget to blink regularly.”
تفاوت با واژههای مشابه
wink— فرو بستن چشم
رایج. یعنی بسته شدن یک چشم برای سیگنال دادن؛ در معنای معمولی پلک زدن جایگزین نمیشود.
Common. Means quick closing of one eye as a signal, not interchangeable with blink for normal eye movement.
اسم — پلک زدن
پلک زدنچشمک زدن
یک بار سریع بستن و باز کردن چشمها.
A single quick closing and opening of the eyes.
«او پلک زد و لبخند زد.»
“He gave a blink and smiled.”
«آن پلک زدن به سختی قابل مشاهده بود.»
“The blink was barely noticeable.”