blitz
/blɪts/
1noun (اسم)commonplural (جمع): blitzes
اسم — حمله سریع
حمله سریعحمله برقآسا
حمله سریع و شدید یا تلاش بسیار، معمولاً در زمینه نظامی یا ورزشی.
A fast and intense attack or effort, often in military or sports contexts.
«تیم در دقایق پایانی حمله برقآسا انجام داد.»
“The team launched a blitz in the final minutes.”
«شهر حمله هوایی جنگ جهانی دوم را تجربه کرد.»
“The city faced a WWII air blitz.”
تفاوت با واژههای مشابه
assault— حمله
رسمی. معنی مشابه، معمولاً به حمله فیزیکی یا نظامی اشاره دارد.
Formal. Similar meaning, usually referring to physical or military attack.
2verb (فعل)informalpast (گذشته): blitzedpast participle (مفعولی): blitzed-ing (حال): blitzing3rd (سوم): blitzes
فعل — حمله کردن سریع
حمله کردن سریعتلاش زیاد کردن
حمله کردن یا عمل کردن بهسرعت و باانرژی.
To attack or act quickly and energetically.
«آنها به اردوگاه دشمن در سپیدهدم حمله کردند.»
“They blitzed the enemy camp at dawn.”
«او تکالیفش را با سرعت انجام داد.»
“She blitzed through the homework.”