blithe
/blaɪð/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): blithersuperlative (عالی): blithest
صفت — بیتفاوت
بیتفاوتشاد و بیخیال
بیتفاوت و شادمانی که گاهی نامناسب به نظر میرسد.
Showing a casual and cheerful indifference often considered improper.
«او به طور بیخیال قوانین را نادیده میگرفت.»
“She had a blithe disregard for the rules.”
«روحیه شاد او حال همه را بهتر کرد.»
“His blithe spirit lifted everyone's mood.”
تفاوت با واژههای مشابه
carefree— بیخیال
رایج. وقتی آزادی از نگرانیها مدنظر است جایگزین blithe میشود اما معمولاً کمتر رسمی است.
Common. Can replace 'blithe' when emphasizing freedom from worries, but usually less formal.
cheerful— شاد
رایج. به معنی خوشحال و امیدوار، میتواند در زمینههای مثبت جایگزین blithe شود اما معنی بیدقتی را ندارد.
Common. Means happily optimistic, can substitute blithe in positive contexts but lacks the careless meaning.