blithering
صفت — بیهوده گو
احمقانه، بیمعنی، یا به شیوهی پرحرفی صحبت کردن.
Talking foolishly, senselessly, or in a rambling manner.
«او در طول جلسه مدام حرفهای بیمعنی میزد.»
“He kept making blithering remarks throughout the meeting.”
«به حرفهای بیهوده او گوش نکن.»
“Don't listen to his blithering nonsense.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. گفتار یا نوشتاری را توصیف میکند که بی هدف از یک موضوع به موضوع دیگر میرود. 'سخنرانی او طولانی و پرحرف بود' درست است. 'Blithering' به طور خاص بر حماقت یا بیمعنی بودن تاکید دارد، نه فقط بر فقدان تمرکز.
Everyday. Describes speech or writing that moves aimlessly from one subject to another. 'His speech was long and rambling' works. 'Blithering' specifically emphasizes foolishness or nonsense, not just lack of focus.
روزمره. به صحبتهای نامفهوم یا نامنسجم، اغلب مانند یک نوزاد، اشاره دارد. 'پیرمرد مزخرف وراجی میکرد' درست است. 'Blithering' صحبتهای احمقانه اما معمولاً قابل فهم را تلویح میکند، در حالی که 'babbling' فقدان کامل تفکر منسجم را نشان میدهد.
Everyday. Refers to unintelligible or incoherent talk, often like a baby. 'The old man was babbling nonsense' works. 'Blithering' implies foolish but usually comprehensible talk, whereas 'babbling' suggests a complete lack of coherent thought.