blub
/blʌb/
verb (فعل)informalpast (گذشته): blubbedpast participle (مفعولی): blubbed-ing (حال): blubbing3rd (سوم): blubs
فعل — گریه کردن
گریه کردنناله کردن
با صدای بلند و بیوقفه گریه کردن یا ناله کردن.
To cry or sob noisily and uncontrollably.
«او پس از شنیدن خبر غمانگیز شروع به گریه کرد.»
“She began to blub after the sad news.”
«گریه نکن، قوی باش.»
“Don’t blub, be strong.”
تفاوت با واژههای مشابه
sob— ناله کردن
روزمره. وقتی گریه با صدای بلند مد نظر است قابل جایگزین است.
Everyday. Interchangeable when emphasizing noisy crying.