bray
/breɪ/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): brayedpast participle (مفعولی): brayed-ing (حال): braying3rd (سوم): brays
فعل — صدا دادن خر
صدا دادن خرنعره کشیدن
صدا دادن بلند و خشنی که مخصوص خر یا قاطر است.
To make a loud, harsh sound typical of a donkey or mule.
«خر هنگام صبح صدای بلندی داد.»
“The donkey brayed loudly at dawn.”
«صدای نعره قاطر از دور شنیده میشد.»
“You could hear the mule braying from a distance.”
تفاوت با واژههای مشابه
heehaw— خرخره کردن
غیررسمی. صدای خاص خر؛ فقط در موارد صدای خر قابل جایگزینی است.
Informal. Specifically onomatopoeic for donkey sounds; interchangeable only when referring to donkey vocalizations.
2noun (اسم)common
اسم — نعره
نعرهصدای خر
صدای بلند و خشن که معمولاً خر یا قاطر میزنند.
A loud, harsh cry typical of a donkey or mule.
«صدای نعره در دره پژواک شد.»
“The bray echoed through the valley.”
«از نعره ناگهانی نزدیک غافلگیر شد.»
“She was startled by the sudden bray nearby.”