check
فعل — بررسی کردن
بررسی دقیق چیزی برای اطمینان از درستی یا وضعیت آن.
To examine something carefully to ensure correctness or condition.
«قبل از رانندگی سطح روغن را بررسی کن.»
“Check the oil level before driving.”
«او گزارش را برای اشتباهات بررسی کرد.»
“He checked the report for mistakes.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً در مواقع بازدید دقیق یا رسمی استفاده میشود. وقتی میخواهیم تأکید بر دقت داشته باشیم جایگزین check میشود، مثل «موتور را inspcet کنید».
Formal. Used mostly in official or detailed examination contexts. Can replace 'check' when emphasizing thoroughness, e.g. 'inspect the engine'.
رسمی/روزمره. شبیه check ولی معمولاً برای شرایط پزشکی یا دقیق به کار میرود. مثلاً «معاینه کردن بیمار» درست است، اما «معاینه خودرو» کمتر رایج است.
Formal/Everyday. Similar to 'check' but often used in medical or detailed contexts. 'Examine the patient' works, but 'examine the car' is less common than 'check the car'.
اسم — چک بانکی
سندی کتبی که به بانک دستور میدهد مبلغی را پرداخت کند.
A written order directing a bank to pay money.
«او برای پرداخت اجاره چک نوشت.»
“She wrote a check to pay the rent.”
«بانک دیروز این چک را پردازش کرد.»
“The bank processed the check yesterday.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/مالی. مثل چک است ولی بیشتر برای سفارشهای پرداخت بین بانکها استفاده میشود. در مکالمه روزمره کمتر رایج است.
Formal/Financial. Similar to check but can be used for orders of payment between banks or financial institutions. Less common in everyday speech.
املا بریتانیایی کلمه check است. از نظر معنی و کاربرد برابر است.
British English spelling of 'check'. Equivalent in meaning and use.
اسم — بازرسی
عمل بررسی یا بازبینی چیزی برای اطمینان یا کنترل.
An act of examining or inspecting something.
«یک بررسی سریع از تجهیزات انجام دادم.»
“I did a quick check of the equipment.”
«امنیتها در ورودی کنترلها را انجام میدهند.»
“Security performs checks at the entrance.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً برای بررسی دقیق یا رسمی به کار میرود. همیشه در مکالمات غیررسمی جایگزین check نمیشود.
Formal. Usually a thorough or official examination. Not always interchangeable with 'check' in casual contexts.
رایج. بیشتر برای ارزیابی یا آزمایش به کار میرود و همیشه نیست که به جای check استفاده شود مگر بررسی مدنظر باشد.
Common. More specific to evaluation by assessment. 'Test' is not always interchangeable with 'check' unless it involves examination.
فعل — متوقف کردن
متوقف یا کند کردن پیشرفت چیزی، بهخصوص در ورزش یا درگیری.
To stop or slow the progress of something, especially in sports or conflict.
«بازیکن حمله حریفش را مهار کرد.»
“The player checked his opponent’s attack.”
«دولت تلاش میکند تورم را کنترل کند.»
“The government is trying to check inflation.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً به معنی توقف کامل حرکت یا پیشرفت است. در موارد توقف قوی جایگزین check میشود.
Formal. Usually means to completely stop movement or progress. Can replace 'check' in strong stopping contexts.
رسمی. به معنی کنترل یا محدود کردن حرکت یا عمل است. همیشه بهطور کامل جایگزین check نیست.
Formal. Implies controlling or limiting movement or action. Not always fully interchangeable with 'check'.
فعل — علامت زدن
علامتگذاری برای نشان دادن تأیید یا انتخاب، مثل تیک زدن.
To make a mark to indicate verification or selection, such as a tick mark.
«لطفاً پاسخ درست را روی برگه علامت بزنید.»
“Please check the correct answer on the sheet.”
«او برای تأیید انتخابش در کادر تیک گذاشت.»
“He checked the box to confirm his choice.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی/انگلیس بریتانیا. معمولاً برای علامتگذاری موارد درست به جای check استفاده میشود. در انگلیسی آمریکایی کمتر کاربرد دارد.
Informal/British English. Often used interchangeably with 'check' for marking correct answers or items. 'Tick' is less common in American English.
روزمره. عمومیتر از check است و میتواند به هر نوع علامتی اشاره داشته باشد. اغلب در معنی علامت زدن جایگزین هم میشود.
Everyday. More general than 'check' and can refer to any kind of marking. Often interchangeable in contexts of making a sign.
عبارت — تأیید
عبارتی برای ابراز موافقت یا تأیید که به معنی «موافقم» یا «باشه» است.
A phrase used to express agreement or approval, meaning 'I agree' or 'okay'.
«الف: ساعت پنج ملاقات کنیم. ب: باشه.»
“A: Let's meet at five. B: Check.”
«رئیس: امروز این را تمام کن. کارمند: موافقم.»
“Boss: Finish this today. Employee: Check.”