city land
اسم — شهر
یک منطقه بزرگ و پرجمعیت شهری که مجموعهای از امکانات مسکونی، حملونقل و خدمات دارد.
A large and densely populated urban area with extensive systems for housing, transportation, sanitation, utilities, land use, and communication.
«نیویورک یک شهر معروف است.»
“New York is a famous city.”
«بسیاری در مرکز شهر زندگی میکنند.»
“Many people live in the city center.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به شهر بسیار بزرگ و مهم گفته میشود، معمولا پایتخت یا مرکز اقتصادی؛ فقط در بافت رسمی قابل استفاده است.
Formal. Refers to a very large and important city, often a capital or economic center; interchangeable in formal contexts but too grand for small cities.
رایج. کوچکتر از شهر است؛ هنگام اشاره به مناطق بزرگ شهری جایگزین مناسبی نیست.
Common. Smaller than a city; not interchangeable when referring to large urban areas — 'city' implies bigger size and scale.
اسم — شهر (از نظر حقوقی)
یک ناحیه قانونی و حکومتی با اختیارات خاص مدیریتی در یک کشور.
A legally recognized municipality with specific administrative powers within a state or country.
«شورای شهر برای بررسی قوانین جدید جلسه برگزار کرد.»
“The city council met to discuss new laws.”
«این شهر دارای دولت محلی خود است.»
“This city has its own local government.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بر وضعیت حقوقی یا مدیریتی شهر تاکید دارد؛ در زمینههای رسمی قابل تعویض است.
Formal. Emphasizes the legal or governmental status of a city; can be interchangeable in official contexts.