cive
/saɪv/
noun (اسم)archaicplural (جمع): cives
اسم — پیازچه
پیازچهتره کوهی
واژهای کهنه یا گویشی برای پیازچه، یک گیاه کوچک پیازی خوراکی با برگهای توخالی.
An archaic or dialectal term for a chive, a small edible bulbous plant with hollow leaves.
«او سوپ را با سایو خرد شده طعمدار کرد. (استفاده کهنه)»
“He seasoned the soup with chopped cive. (archaic usage)”
«باغ شامل گیاهان مختلفی مانند سایو و جعفری بود. (زمینه کهنه)»
“The garden included various herbs, such as cive and parsley. (archaic context)”