verb (فعل)commonpast (گذشته): cringedpast participle (مفعولی): cringed-ing (حال): cringing3rd (سوم): cringes
فعل — فرار کردن
فرار کردنکناره گرفتن
در اثر ترس، ناراحتی یا خجالت عقب کشیدن یا جمع شدن.
To shrink back or recoil in fear, discomfort, or embarrassment.
«او از صدای بلند عقب کشید.»
“He cringed at the loud noise.”
«وقتی خبر بد را شنید، عقب کشید.»
“She cringed when she heard the bad news.”
تفاوت با واژههای مشابه
flinch— ترسیدن
رایج. حرکت ناگهانی به دور از چیز ناخوشایند، اغلب قابل تعویض.
Common. Sudden movement away from something unpleasant, interchangeable often.