destabilise

رایج. اغلب به معنای تضعیف تدریجی یا موذیانه چیزی است، اغلب از درون. 'Destabilise' به معنای بی‌ثبات کردن کلی چیزی است که می‌تواند ناگهانی یا تدریجی باشد و اغلب در مورد سیستم‌های بزرگ‌تر به کار می‌رود. اقدامات می‌توانند 'اقتدار را تضعیف کنند'، در حالی که یک بحران می‌تواند 'منطقه‌ای را بی‌ثبات کند'.

Common. Often implies weakening something gradually or insidiously, often from within. 'Destabilise' refers to making something generally unstable, which can be sudden or gradual, and often applies to larger systems. Actions can 'undermine authority', while a crisis can 'destabilise a region'.

رایج. به معنای قطع کردن روند یا عملکرد عادی چیزی است. 'Destabilise' به چالش شدیدتر و اساسی‌تری برای ثبات اشاره دارد که بالقوه می‌تواند منجر به فروپاشی شود، در حالی که 'disrupt' ممکن است فقط یک وقفه موقت یا کمتر شدید باشد. یک اعتراض می‌تواند 'ترافیک را مختل کند'، اما یک جنگ می‌تواند 'ملتی را بی‌ثبات کند'.

Common. To interrupt the normal course or functioning of something. 'Destabilise' implies a more severe and fundamental challenge to stability, potentially leading to collapse, whereas 'disrupt' might just be a temporary or less severe interruption. A protest can 'disrupt traffic', but a war can 'destabilise a nation'.

رایج. به طور خاص به معنای واژگون کردن یا سرنگون کردن است، اغلب به معنای واقعی کلمه. 'Destabilise' فرآیندی است که منجر به سقوط یا سرنگونی می‌شود و آن را آسیب‌پذیر می‌کند، نه خود عمل سقوط. می‌توانید 'یک مجسمه را سرنگون کنید'، اما سیاست‌ها ممکن است 'حکومتی را بی‌ثبات کنند'.

Common. Specifically means to cause to fall or overthrow, often literally. 'Destabilise' is the process leading up to a fall or overthrow, making it vulnerable, rather than the act of falling itself. You can 'topple a statue', but policies might 'destabilise a government'.