destabilising
فعل — بیثبات کننده
عمل بیثبات کردن چیزی یا از دست دادن پایداری آن، بهویژه یک دولت یا اقتصاد.
The act of causing something to become unstable or to lose its stability, especially a government or economy.
«افزایش بدهی بازار جهانی را بیثبات میکند.»
“The increasing debt is destabilising the global market.”
«اقدامات او به عنوان بیثبات کننده روند صلح تلقی شد.»
“His actions were seen as destabilising the peace process.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/دانشگاهی. به معنای تضعیف تدریجی و اغلب پنهان چیزی، مانند اقتدار یا یک سیستم است. کمتر به فروپاشی ناگهانی و بیشتر به فرسایش قدرت مربوط است.
Formal/academic. Implies a gradual and often subtle weakening of something, like an authority or system. Less about sudden collapse and more about eroding strength.
متداول. بر مختل کردن نظم یا جریان عادی تمرکز دارد و باعث بینظمی موقت میشود. میتواند برای فرآیندها، سیستمها یا رویدادها استفاده شود.
Common. Focuses on interrupting the normal order or flow, causing temporary disorder. Can be used for processes, systems, or events.
صفت — بیثباتکننده
متمایل به ایجاد بیثباتی؛ دارای اثر بیثباتکننده.
Tending to cause instability; having a destabilizing effect.
«سیاستهای بیثباتکننده میتوانند به رشد اقتصادی آسیب بزنند.»
“Destabilising policies can harm economic growth.”
«ورود گونه جدید تأثیری بیثباتکننده بر اکوسیستم داشت.»
“The arrival of the new species had a destabilising effect on the ecosystem.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. چیزی را توصیف میکند که باعث اختلال یا قطع شدن عملیات عادی میشود. میتواند برای رفتار، فناوریها یا رویدادها استفاده شود.
Common. Describes something that causes a disturbance or interruption to normal operations. Can be used for behavior, technologies, or events.
متداول. چیزی را توصیف میکند که باعث ناراحتی، اضطراب یا عدم پایداری میشود، اغلب به صورت عاطفی یا روانی. کمتر به پایداری فیزیکی یا سیاسی مربوط است.
Common. Describes something that causes unease, anxiety, or a lack of stability, often emotionally or mentally. Less about physical or political stability.