disdains
فعل — تحقیر کردن
نگاه تحقیرآمیز یا عدم احترام نسبت به کسی یا چیزی داشتن
To regard someone or something with contempt or lack of respect
«او کسانی که دروغ میگویند را تحقیر میکند.»
“She disdains people who lie.”
«او انجام کارهای سطح پایین را بیاحترامی میداند.»
“He disdains doing low-level tasks.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی نفرت قوی مورد نظر است جایگزین مناسبی است — «او رفتار بیادبانه را تحقیر میکند» در بافت رسمی و غیررسمی کاربرد دارد.
Common. Can replace 'disdain' when emphasizing strong contempt — 'She scorns rude behavior' works well in formal and informal contexts.
رسمی. وقتی نفرت قوی و معمولاً حکم اخلاقی باشد جایگزین خوبی است — «او از دروغگویی نفرت دارد» معمول است.
Formal. Can replace 'disdain' when expressing strong negative feeling but often relates to moral judgment — 'He despises dishonesty' is common.