disintegration
اسم — تجزیه
فرآیند تجزیه یا از هم گسیختگی و جدا شدن به بخشهای کوچکتر.
The process of breaking apart into smaller parts or losing cohesion.
«پس از آتشسوزی، فروپاشی ساختمان قدیمی مشهود بود.»
“The disintegration of the old building was evident after the fire.”
«از هم پاشیدگی سیاسی منجر به سقوط امپراتوری شد.»
“Political disintegration led to the collapse of the empire.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. در بافتهای غیررسمی به معنی خراب شدن یا شکست جایگزین میشود.
Everyday. Can replace 'disintegration' in informal contexts meaning collapse or failure, less formal and more general.
معمولی/غیررسمی. بیشتر به از بین رفتن تدریجی و به خصوص ارگانیک اشاره دارد؛ همیشه جایگزین disintegration نیست.
Common/informal. Refers more to gradual degradation, especially organic; not always interchangeable, as disintegration can be sudden and not only decay.