صفت — سگمانند
مشابه یا دارای ویژگیهای سگ، به ویژه در لجبازی، بدخلقی یا ترشرویی.
Resembling or characteristic of a dog, especially in being stubborn, ill-tempered, or surly.
«رفتار سگصفت او باعث شد محبوب نباشد.»
“His doggish demeanor made him unpopular.”
«او در کارش سماجت سگمانندی داشت.»
“She had a doggish persistence in her work.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. به امتناع از تغییر نظر یا مسیر عمل اشاره دارد. doggish اغلب علاوه بر لجبازی، به ناخوشایندی یا ترشرویی عمومیتر نیز دلالت دارد. 'A stubborn child' یک عبارت رایج است، 'a doggish child' کمتر رایج است و بر رفتار ناخوشایند تأکید میکند.
Common. Refers to a refusal to change one's opinion or course of action. 'Doggish' often implies a more general unpleasantness or surliness, in addition to stubbornness. 'A stubborn child' is a common phrase, 'a doggish child' is less so and highlights unpleasant demeanor.
کمتر متداول. فردی را توصیف میکند که بدخلق و نامهربان است. doggish میتواند این معنی را نیز شامل شود اما به ویژگیهای سگمانند دیگر نیز گسترش مییابد. 'A surly waiter' درست است، 'a doggish waiter' ممکن است اما برای توصیف تنها نامهربانی کمتر رایج است.
Less common. Describes a person who is bad-tempered and unfriendly. 'Doggish' can include this meaning but extends to other dog-like traits. 'A surly waiter' works, 'a doggish waiter' is possible but less common to describe only unfriendliness.