earnest
صفت — جدی
دارای اعتقاد و نیت جدی و صادقانه؛ مودب و مصمم
Showing sincere and intense conviction; serious and determined
«او بابت اشتباهش عذرخواهی صمیمانهای کرد.»
“She gave an earnest apology for her mistake.”
«او علاقه جدی به یادگیری مهارتهای جدید نشان داد.»
“He showed earnest interest in learning new skills.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی قصد نشان دادن حالت جدی یا صادقانه باشد قابل تعویض است — «دانشآموز جدی» یعنی دانشآموز مصمم. برای حالتهای غیررسمی یا طنز مناسب نیست.
Common. Interchangeable when emphasizing a solemn or sincere attitude — 'an earnest student' means a serious student. Not used for casual or humorous contexts.
رایج/رسمی. بر صداقت و حقیقت تاکید دارد؛ در زمینههای احساسی یا شخصی قابل تعویض است ولی وقتی منظور عزم و اراده باشد نه.
Common/formal. Emphasizes honesty and truthfulness; interchangeable with earnest in emotional or personal contexts but not when meaning determination.
رایج. تعهد قوی را میرساند؛ گاهی وقتی به تعهد اشاره باشد میتواند به جای earnest بیاید اما برای جدی بودن کلی نه.
Common. Implies strong commitment; can sometimes replace earnest when referring to dedication but not for general seriousness.