اسم — اخراج
عمل بیرون راندن چیزی یا کسی، بهویژه به زور از جایی یا ظرفی خارج کردن.
The act of forcing something or someone out, especially forcibly removing a person from a place or a substance from a container.
«داور بعد از خطا، درخواست اخراج بازیکن را کرد.»
“The referee called for the ejection of the player after the foul.”
«خروج دود از دودکش امروز شدید بود.»
“The ejection of the smoke from the chimney was heavy today.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در زمینههای رسمی و قانونی به جای ejection به کار میرود.
Formal. Interchangeable with 'ejection' in contexts of removal or forcing out, especially official or legal cases.
رسمی/روزمره. بیشتر برای اخراج از کار به کار میرود، نه برای بیرون راندن فیزیکی.
Formal/Everyday. Used mainly for firing from a job, not typically for physical forcing out from a place.