emesis
اسم — استفراغ
عمل یا فرآیند استفراغ کردن؛ بیرون ریختن محتویات معده از طریق دهان.
The action or process of vomiting; an act of expelling the contents of the stomach through the mouth.
«بیمار پس از مصرف دارو استفراغ کرد.»
“The patient experienced emesis after taking the medication.”
«استفراغ میتواند از علائم بیماریهای مختلف باشد.»
“Emesis can be a symptom of various illnesses.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج، روزمره. در همه زمینهها مستقیماً با 'emesis' قابل تعویض است، اگرچه 'emesis' رسمیتر/پزشکیتر است. هر دو جمله 'او احساس استفراغ داشت' و 'او از استفراغ رنج میبرد' صحیح هستند.
Common, everyday. Directly interchangeable with 'emesis' in all contexts, though 'emesis' is more formal/medical. 'He felt like vomiting' or 'He suffered from emesis' both work.
رایج، روزمره. به طور خاص به احساس بیماری در معده اشاره دارد که اغلب قبل از استفراغ است، اما خود عمل استفراغ نیست. بنابراین، 'او حالت تهوع داشت' نه 'او استفراغ داشت'.
Common, everyday. Refers specifically to the feeling of sickness in the stomach, often preceding vomiting, but not the act itself. So, 'He felt nausea' not 'He felt emesis'.