emetic
e·met·ic/ɪˈmɛtɪk/
noun (اسم)technicalplural (جمع): emetics
اسم — استفراغآور
استفراغآورماده استفراغآور
مادهای که باعث استفراغ میشود.
A substance that causes vomiting.
«پزشک ماده استفراغآوری برای القای استفراغ تجویز کرد.»
“The doctor administered an emetic to induce vomiting.”
«برخی گیاهان دارای استفراغآورهای طبیعی هستند.»
“Certain plants contain natural emetics.”