noun (اسم)formal
اسم — برتری
برتریشهرتبزرگواری
حالت یا کیفیت برجسته و برجسته بودن؛ اهمیت یا سرشکستگی.
The state or quality of being eminent or distinguished; prominence.
«برتری او در این حوزه به خوبی شناخته شده است.»
“His eminency in the field is well recognized.”
«شهرت نویسنده توجهها را به موضوع جلب کرد.»
“The eminency of the author brought attention to the topic.”
تفاوت با واژههای مشابه
prominence— برجستگی
رسمی. به جای شهرت یا جایگاه قابل توجه در زمینههای رسمی استفاده میشود.
Formal. Refers to notable status or fame, interchangeable with eminency in formal contexts.