eminent
em·i·nent/ˈɛmɪnənt/
emin-stand out-entadjective suffix
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more eminentsuperlative (عالی): most eminent
صفت — برجسته
برجستهمعروفممتاز
مشهور و محترم، به ویژه در یک حرفه خاص
Famous and respected, especially in a particular profession
«او یک دانشمند برجسته در حوزه خود است.»
“She is an eminent scientist in her field.”
«آن سخنرانی توسط یک استاد برجسته ارائه شد.»
“The lecture was given by an eminent professor.”
تفاوت با واژههای مشابه
renowned— معروف
رسمی. تأکید بر شهرت و احترام گسترده دارد، در بسیاری از موارد قابل جایگزینی است.
Formal. Emphasizes wide recognition and respect, interchangeable in many contexts.
distinguished— ممتاز
رسمی. تأکید بر برتری و جایگاه بالا دارد، اغلب قابل جایگزینی است.
Formal. Emphasizes excellence and high status, often interchangeable.