enticement
اسم — اغوا
عمل یا فرایند وسوسه کردن یا اغوا کردن کسی برای انجام کاری، اغلب با ارائه چیزی جذاب؛ فریبندگی.
The act or process of enticing someone to do something, often by offering something desirable; temptation.
«پیشنهاد شغلی جدید وسوسه بزرگی برای او بود تا نقل مکان کند.»
“The new job offer was a great enticement for her to move.”
«او در برابر فریب میوه ممنوعه مقاومت کرد.»
“He resisted the enticement of the forbidden fruit.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب به درگیری اخلاقی یا تمایل به چیزی که ممکن است اشتباه یا ناسالم باشد اشاره دارد. در برخی موارد قابل جایگزینی است اما 'temptation' به طور خاص نشاندهنده کشمکش درونی علیه یک عمل ممنوع یا نامطلوب است.
Common. Often implies a moral conflict or a desire for something that might be wrong or unhealthy. While interchangeable in some contexts of desire, 'temptation' specifically suggests an inner struggle against a forbidden or undesirable act. 'The temptation to eat the last cookie' works, 'The enticement to eat the last cookie' is less natural.