entice
فعل — فریفتن
جلب کردن یا وسوسه کردن کسی با ارائه لذت یا مزیت.
To attract or tempt someone by offering pleasure or advantage.
«بوی نان تازه او را به سمت نانوایی جذب کرد.»
“The smell of fresh bread enticed him into the bakery.”
«آنها سعی کردند با تخفیفهای ویژه مشتریان را جذب کنند.»
“They tried to entice customers with special discounts.”
تفاوت با واژههای مشابه
در زمینههایی که قصد جذب کسی هست، معمولاً با حالت منفی یا حیلهگرانه، کاربرد دارد. در بسیاری موارد جایگزین entice میشود.
Common in contexts where there is a deliberate attempt to attract someone, often with a negative or cunning sense, e.g., 'The ad lured customers with discounts.' It can replace 'entice' in many contexts involving temptation.
بسیار رایج است. وقتی معنای جذب با برانگیختن تمایل یا کنجکاوی است، جایگزین entice میشود اما اغلب بار اخلاقی قویتری دارد.
Very common. Interchangeable with 'entice' when there is a sense of appealing to desire or curiosity, e.g., 'They tempted him with sweets.' However, 'tempt' often has a stronger moral or ethical connotation.