excommunicating
ex·com·mu·ni·cat·ing/ˌɛkskəˈmjuːnɪkeɪtɪŋ/
ex-outcommunicateshare, communicate-ingpresent participle
verb (فعل)formalpast (گذشته): excommunicatedpast participle (مفعولی): excommunicated-ing (حال): excommunicating3rd (سوم): excommunicates
فعل — تحریم
تحریماخراج از کلیسا
عمل رسمی کنار گذاشتن کسی از شرکت در مراسم و عبادات کلیسای مسیحی.
The act of officially excluding someone from participation in the sacraments and services of a Christian church.
«او اعضایی که قوانین را نقض میکنند تحریم میکند.»
“He is excommunicating members who disobey rules.”
«کلیسا فرد مرتد را تحریم میکند.»
“The church is excommunicating the heretic.”