fain
/feɪn/
adjective (صفت)archaiccomparative (تفضیلی): fain-ersuperlative (عالی): fain-est
صفت — مایل
مایلحاضر
مایل یا مشتاق بودن.
Willing or eager.
«اگر میتوانستم، مایل بودم به تو کمک کنم.»
“I would fain help you if I could.”
«او حاضر بود پیشنهاد را قبول کند.»
“She was fain to accept the offer.”
تفاوت با واژههای مشابه
willing— مایل
قدیمی/رسمی. جایگزین ولی کلمه فین قدیمی است.
Archaic/formal. Interchangeable but 'fain' is old-fashioned.