اسم — شکافها
جمع کلمه «فیشِر»؛ شکافها یا ترکهای طولانی و باریک، به ویژه در سنگ یا زمین.
Plural of fissure; long, narrow openings or cracks, especially in rock or the ground.
«شکافهای عمیقی پس از زلزله در زمین ظاهر شد.»
“Deep fissures appeared in the earth after the earthquake.”
«یخچال طبیعی پر از شکافهای خطرناک بود.»
“The glacier was riddled with dangerous fissures.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. یک اصطلاح کلی برای شکستگی یا شکاف. 'Fissures' اغلب به معنای یک شکاف عمیقتر، مهمتر، یا به طور طبیعی ایجاد شده است، به ویژه در زمینشناسی یا آناتومی. 'Cracks' بسیار کلیتر است.
Common. A general term for a break or split. 'Fissures' often implies a deeper, more significant, or naturally occurring crack, especially in geology or anatomy. 'Cracks' is much broader.
رایج. به یک دهانه یا شکاف باریک اشاره دارد که اغلب شکل نامنظم یا دندانهدار دارد و معمولاً در سنگ یا دیوار است. در زمینههای زمینشناسی، معنای آن به 'fissures' بسیار نزدیک است و گاهی قابل جایگزینی است.
Common. Refers to a narrow opening or crack, often implying a jagged or irregular shape, and usually in rock or a wall. Very close in meaning to 'fissures' for geological contexts, sometimes interchangeable.