flamboyant
flam·boy·ant/flæmˈbɔɪənt/
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more flamboyantsuperlative (عالی): most flamboyant
صفت — خیرهکننده
خیرهکنندهنمایشی
تمایل به جلب توجه به خاطر سرزندگی، اعتماد به نفس یا درخشش زیاد.
Tending to attract attention because of exuberance, confidence, or brilliance.
«او لباس قرمز خیرهکنندهای به مهمانی پوشید.»
“She wore a flamboyant red dress to the party.”
«سبک نمایشی او باعث میشود برجسته شود.»
“His flamboyant style makes him stand out.”
تفاوت با واژههای مشابه
showy— نمایشی
غیررسمی. اغراقآمیز یا چشمگیر، مشابه flamboyant. هنگام توصیف سبک یا شخصیت قابل تعویض است.
Informal. Over-the-top or conspicuous, similar to flamboyant. Interchangeable when describing style or personality.