flinching
flinch·ing/ˈflɪntʃɪŋ/
flinchto make a sudden movement due to pain or fear-ingpresent participle suffix
verb (فعل)commonpast (گذشته): flinchedpast participle (مفعولی): flinched-ing (حال): flinching3rd (سوم): flinches
فعل — ترسیدن ناگهانی
ترسیدن ناگهانیجنبیدن
حرکت ناگهانی و غیرارادی به دلیل درد، ترس یا تعجب.
Making a sudden involuntary movement due to pain, fear, or surprise.
«او به خاطر صدای بلند جنبید.»
“He was flinching from the loud noise.”
«او در طول فیلم ترسناک مرتباً جنبید.»
“She kept flinching during the scary movie.”
تفاوت با واژههای مشابه
wince— جمع کردن صورت
روزمره. واکنش ناخواسته مشابه که بیشتر به درد مربوط است؛ گاهی قابل تعویض است.
Everyday. Similar involuntary reaction but usually refers more to pain than fear; sometimes interchangeable.