verb (فعل)commonpast (گذشته): flungpast participle (مفعولی): flung-ing (حال): flinging3rd (سوم): flings
فعل — میاندازد
میاندازدپرتاب میکند
شخص سوم مفرد فعل fling به معنی پرتاب ناگهانی و با زور چیزی.
Third person singular present of 'fling', meaning to throw or move something suddenly and forcefully.
«او توپ را از آن سوی حیاط پرتاب میکند.»
“She flings the ball across the yard.”
«او لباسهایش را روی تخت پرت میکند.»
“He flings his clothes onto the bed.”
تفاوت با واژههای مشابه
throws— میاندازد
رایج و مستقیم برای معنی پرت کردن در زمان حال.
Common and direct synonym in present tense for fling in physical throwing.