flouting
flout·ing/ˈflaʊ.tɪŋ/
floutto openly disobey or show contempt-ingpresent participle/gerund form
verb (فعل)commonpast (گذشته): .past participle (مفعولی): .-ing (حال): flouting3rd (سوم): flouts
فعل — نقض آشکار
نقض آشکارنادیده گرفتن
عدم رعایت یا نافرمانی آشکار یک قانون یا قاعده.
Openly disobeying or showing contempt for a rule or law.
«آنها بهطور عمدی قوانین مدرسه را زیر پا میگذارند.»
“They are flouting the school rules deliberately.”
«بسیاری از رانندگان امروز محدودیت سرعت را نادیده گرفتند.»
“Many drivers flouted the speed limit today.”
تفاوت با واژههای مشابه
defying— سرپیچی کردن
رسمی. در زمینه نافرمانی آشکار جایگزین flouting میشود، لحن جدیتر دارد.
Formal. Can replace 'flouting' in contexts of open disobedience, usually more serious tone. E.g., 'defy the law' similar to 'flout the law'.