frustrating
frus·trat·ing/frʌsˈtreɪ.tɪŋ/
frustrateto cause disappointment or upset-ingpresent participle
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more frustratingsuperlative (عالی): most frustrating
صفت — آزاردهنده
آزاردهندهدلسردکننده
باعث ناراحتی یا ناامیدی شدن.
Causing annoyance or disappointment.
«وقتی اینترنت کند است ناراحتکننده است.»
“It’s frustrating when the internet is slow.”
«تأخیر بسیار آزاردهنده بود.»
“The delay was very frustrating.”
تفاوت با واژههای مشابه
annoying— آزاردهنده
رایج. معنی مشابه دارد اما frustrating معمولاً به معنی مانع شدن اهداف است.
Common. Similar meaning but 'frustrating' often implies blocked goals.
irritating— رنجآور
رایج. معنای قویتر از آزار، گاه به معنای رنجآور جسمی.
Common. Stronger sense of annoyance, sometimes physical.