adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): fullersuperlative (عالی): fullest
صفت — پرترین
پرترینکاملترین
دارای بیشترین مقدار یا کاملترین حالت ممکن.
Containing or holding as much or as many as possible; most complete.
«او زندگی را به کاملترین شکل ممکن گذراند.»
“He lived life to the fullest.”
«از ظرف رنگ تا بیشترین ظرفیت استفاده کن.»
“Use the paint pot to its fullest capacity.”
تفاوت با واژههای مشابه
maximum— حداکثر
متداول. زمانی که به بیشترین مقدار اشاره دارد جایگزین است اما برای صفاتی مانند احساسات کمتر استفاده میشود.
Common. Interchangeable when referring to the greatest amount but less used to describe qualities like emotions.