furtive
fur·tive/ˈfɜːrtɪv/
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): furtiversuperlative (عالی): furtivest
صفت — مخفیانه
مخفیانهزیرکانه
به شکلی پنهانی یا زیرکانه انجام شده برای دوری از دیده شدن.
Done in a secret or sly way to avoid notice.
«او نگاهی مخفیانه به اطراف اتاق انداخت.»
“He cast a furtive glance around the room.”
«جلسات مخفیانه آن‌ها باعث ایجاد شک شد.»
“Their furtive meetings raised suspicion.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
secretive— مخفی‌کار
رایج. مشابه اما گسترده‌تر؛ مخفی‌کار درباره عادت است و furtive درباره عمل.
Common. Similar but broader; secretive is about habit, furtive is about action.