gleam
اسم — تابش
یک نور کوچک و کوتاه یا پرتو نور که به طور ضعیف میدرخشد.
A small or brief flash or beam of light, often shining faintly.
«یک نور کوچک در دوردست ظاهر شد.»
“A gleam of light appeared in the distance.”
«او در چشمانش درخشش کوچکی دید.»
“She noticed a gleam in his eyes.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی تاکید بر نور نرم و پایدار باشد جایگزین gleam میشود، مثلاً «تابش شمع» در مقابل «درخشش نور آفتاب».
Common. Can replace 'gleam' when emphasizing soft, steady light rather than brief flashes — 'a glow from candles' vs. 'a gleam of sunlight'.
روزمره. به نور ناگهانی و کوتاه مانند رعد و برق یا فلش دوربین گفته میشود، برخلاف gleam که ممکن است نرمتر یا مداومتر باشد.
Everyday. Refers to very brief, sudden light like lightning or camera flashes, emphasizing short duration unlike 'gleam' which may be more gentle or continuous.
متضادها
فعل — درخشیدن
به طور ضعیف یا کوتاه نور انداختن یا به آرامی درخشیدن.
To shine faintly or with a small, brief light, often reflecting softly.
«ستارگان در شب صاف به طور ضعیفی میدرخشند.»
“The stars gleam brightly on a clear night.”
«چشمانش با اشتیاق درخشیدند.»
“His eyes gleamed with excitement.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی نور به طور کلی انتشار مییابد جایگزین gleam میشود؛ shine عمومیتر و ماندگارتر است.
Common. Can replace 'gleam' when describing light emission generally; 'shine' is more general and persistent than often brief 'gleam'.
غیررسمی. نور پرنور و متناوب را نشان میدهد که از gleam متناوبتر است.
Informal. Suggests sparkling or flickering light, usually more intermittent than gleam.