gloat
/ɡloʊt/
verb (فعل)commonpast (گذشته): gloatedpast participle (مفعولی): gloated-ing (حال): gloating3rd (سوم): gloats
فعل — شادی کردن از شکست دیگران
شادی کردن از شکست دیگرانلذت بردن از ناکامی فردی دیگر
با رضایت از شکست یا بدشانسی دیگران خوشحالی کردن و به رخ کشیدن
To show pleasure at someone else's failure or misfortune in a smug way
«او از شکست رقیبش با افتخار لذت برد.»
“He gloated over his rival's defeat.”
«وقتی دیگران شکست میخورند راضی نشو.»
“Don't gloat when others fail.”
تفاوت با واژههای مشابه
revel— شادمانی
رسمی. لذت بردن شدید از موقعیت، گاهی در شکست دیگران هم بکار میرود.
Formal. Can mean enjoying something intensely, including others' failures with a negative tone.