verb (فعل)commonpast (گذشته): glitteredpast participle (مفعولی): glittered-ing (حال): glittering3rd (سوم): glitters
فعل — تلألو کردن
تلألو کردندرخشیدن
با چندین نور کوچک درخشید؛ برق زد
Shone with many small flashes of light; sparkled
«ستارگان در آسمان صاف شب برق میزدند.»
“The stars glittered in the clear night sky.”
«لباس او زیر نورهای جشن درخشید.»
“Her dress glittered under the party lights.”
تفاوت با واژههای مشابه
sparkle— جرقهزدن
رایج. معنای بسیار نزدیک، هر دو به درخشیدن با نورهای کوچک اشاره دارند.
Common. Very close in meaning, both referring to shining brightly with small lights.
twinkle— چشمک زدن
رایج. معمولا برای ستارگان یا نورهای چشمکزن استفاده میشود، در بافتهای تصویری قابل جایگزینی است.
Common. Usually used for stars or lights flickering, interchangeable in visual contexts.