gun
سلاحی که پرتابه، معمولاً گلوله، را با نیروی مواد منفجره یا گاز فشرده شلیک میکند.
A weapon that fires projectiles, typically bullets, by the force of an explosive or compressed gas.
«افسر پلیس تفنگ خود را کشید.»
“The police officer drew his gun.”
«او یاد گرفت چگونه با تفنگ با ایمنی شلیک کند.»
“He learned how to shoot a gun safely.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/قانونی. یک اصطلاح گستردهتر و فنیتر برای هر سلاحی که با استفاده از مواد منفجره پرتابه شلیک میکند. 'Firearm' در اسناد قانونی استفاده میشود؛ 'gun' در گفتار روزمره رایجتر است.
Formal/legal. A broader, more technical term for any weapon that fires a projectile using an explosive. 'Firearm' is used in legal documents; 'gun' is more common in everyday speech.
خاص. به یک سلاح گرم کوچک اشاره دارد که برای نگهداشتن و شلیک با یک دست طراحی شده است. برای تفنگهای شکاری یا ساچمهای قابل جایگزینی نیست.
Specific. Refers to a small firearm designed to be held and fired with one hand. Not interchangeable for rifles or shotguns.
به کسی یا چیزی با تفنگ شلیک کردن.
To shoot someone or something with a gun.
«شکارچی نشانه گرفت و گوزن را با تفنگ شکار کرد.»
“The hunter aimed and gunned down the deer.”
«او در خیابان مورد اصابت گلوله قرار گرفت.»
“He was gunned in the street.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. یک اصطلاح کلیتر برای شلیک کردن سلاح یا پرتابه. 'Shoot' میتواند به کمان، تیر یا دوربین اشاره کند، در حالی که 'gun' به طور خاص به یک سلاح گرم دلالت دارد.
Common. A more general term for firing a weapon or projectile. 'Shoot' can refer to bows, arrows, or cameras, whereas 'gun' specifically implies a firearm.