فعل — سکسکه کرد
شکل زمان گذشته فعل 'hiccup' به معنای ایجاد صدایی در گلو ناشی از اسپاسم غیرارادی دیافراگم.
The past tense of 'hiccup', meaning to make a sound in the throat caused by an involuntary spasm of the diaphragm.
«او بعد از خیلی سریع غذا خوردن چند بار سکسکه کرد.»
“He hiccuped several times after eating too fast.”
«نوزاد در خوابش به آرامی سکسکه میکرد.»
“The baby hiccuped softly in her sleep.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. 'آروغ زدن' به معنی خارج کردن گاز از معده از طریق دهان است. 'سکسکه کردن' اسپاسم دیافراگم است. اینها اعمال فیزیولوژیکی مجزا هستند. قابل جایگزینی نیستند.
Common. 'Burped' is releasing gas from the stomach through the mouth. 'Hiccuped' is a diaphragm spasm. They are distinct physiological actions. Not interchangeable.
رایج. 'نفس نفس زدن' به معنای استنشاق غیرارادی نفس است، اغلب به دلیل شوک یا خستگی. در حالی که هر دو غیرارادی هستند، 'سکسکه کردن' صدای و علت متمایزی دارد. قابل جایگزینی نیستند.
Common. 'Gasped' is an involuntary intake of breath, often due to shock or exertion. While both are involuntary, 'hiccuped' has a distinct sound and cause. Not interchangeable.