hiccuping
فعل — سکسکه کردن
شکل حال استمراری فعل 'hiccup' به معنای در حال ایجاد صدایی در گلو ناشی از اسپاسم غیرارادی دیافراگم.
The present participle of 'hiccup', meaning in the act of making a sound in the throat caused by an involuntary spasm of the diaphragm.
«کودک پس از این همه خندیدن، به طور غیرقابل کنترلی سکسکه میکرد.»
“The child was hiccuping uncontrollably after laughing so much.”
«برای یک لحظه بیحرکت نشستن ممکن است سکسکه را متوقف کند.»
“Sitting still for a moment might stop the hiccuping.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. 'آروغ زدن' به معنی خارج کردن گاز از معده از طریق دهان است. 'سکسکه کردن' اسپاسم دیافراگم است. اینها اعمال فیزیولوژیکی مجزا هستند. قابل جایگزینی نیستند.
Common. 'Burping' is releasing gas from the stomach through the mouth. 'Hiccuping' is a diaphragm spasm. They are distinct physiological actions. Not interchangeable.
رایج. 'نفس نفس زدن' به معنای استنشاق غیرارادی نفس است، اغلب به دلیل شوک یا خستگی. در حالی که هر دو غیرارادی هستند، 'سکسکه کردن' صدای و علت متمایزی دارد. قابل جایگزینی نیستند.
Common. 'Gasping' is an involuntary intake of breath, often due to shock or exertion. While both are involuntary, 'hiccuping' has a distinct sound and cause. Not interchangeable.
اسم — سکسکه
عمل یا صدای سکسکه کردن.
The act or sound of making a hiccup.
«سکسکه مداوم او داشت آزاردهنده میشد.»
“His constant hiccuping was becoming annoying.”
«یک لیوان آب اغلب به سکسکه کمک میکند.»
“A glass of water often helps with hiccuping.”