hole
اسم — سوراخ
جایی خالی یا باز شده در سطح یا جسمی جامد.
An opening or hollow space in a surface or solid object.
«روی پیراهنم سوراخی هست.»
“There is a hole in my shirt.”
«خرگوش در زمین سوراخی کند.»
“The rabbit dug a hole in the ground.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. کلمهای کلی برای هر شکاف یا درگاهی است؛ وقتی بخواهیم شکاف یا دهانه در سطح را نشان دهیم میتواند به جای hole استفاده شود.
Common. A general term for any gap or entrance; interchangeable with hole when emphasizing an entrance or gap in a surface — 'a hole in the wall' and 'an opening in the wall' can both be used, but 'opening' is broader.
روزمره. معمولاً بزرگتر و عمیقتر از hole است و همیشه قابل تعویض نیست. وقتی عمق یا اندازه مهم است استفاده میشود.
Everyday. Usually larger and deeper than a hole; not always interchangeable with hole. Used when emphasizing depth or size — 'a hole in the ground' can be a pit if large enough.
متضادها
فعل — سوراخ کردن
ایجاد کردن سوراخ یا حفرهای در چیزی، معمولاً با کندن یا سوراخ کردن.
To make a hole in something, especially by digging or piercing.
«در طوفان قایق را سوراخ کردند.»
“They holed the boat during the storm.”
«به طور تصادفی دیوار را سوراخ کردم.»
“I holed the wall by accident.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنی نفوذ سریع و تیز است؛ زمانی که منظور سوراخ کردن اجسام باشد قابل تعویض است اما دقیقتر و رسمیتر از hole به عنوان فعل است.
Formal. To penetrate something sharply; interchangeable when referring to piercing objects but generally more precise and formal than hole as a verb.
روزمره. به معنای کندن خاک یا مواد برای ایجاد سوراخ است؛ وقتی منظور سوراخ کندن باشد جایگزین است اما برای سایر انواع سوراخها خیر.
Everyday. Specifically refers to removing earth or material to make a hole; interchangeable when digging holes but not for other types of holes.